Ελλάδα

Το κείμενο που ακολουθεί το διάβασα πριν απο λίγο. Δεν είναι δικό μου ούτε ξέρω ποιος το εχει γράψει. Αξίζει όμως να το διαβάσετε και εσείς. Α ναι! Χριστός Ανέστη! Με εμάς τους υπόλοιπους δεν ξέρω τι παίζει...



Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.

Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν
περίεργοι το θέαμα.

Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό.
Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο.

Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει
την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.Φθινοπωρινό
μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας.
Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.

Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια,
ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια,
πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο,
εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις,
χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές
συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική
καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων,
πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου,
τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα.
Χοντρός σβέρκος.

Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.

Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.

Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους.

Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις.
Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου.

Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν.

Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.

Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.

Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.

Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο
ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.

Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.

Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική
προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι.

ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια.

Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα
Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.

Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα
πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους
στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο
υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.

Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες.

Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία.

Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον..

Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί.

Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.

Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.

Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που
λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις.

Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες,
υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα.

Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και
μετά στον αγώνα.

Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.

Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.

Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε
επισκέψεις κατ' οίκον.

Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα
την κάνει κυρία.

Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο
εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.

Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife.

Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες,
ντιλ κλείνονται..

Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε
ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort
συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητεςτης
κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι.

Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της
πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος
χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο
βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα.

Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο
ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια.

Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την
προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;

Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση.

5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;

Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν
συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας;

Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος
έστω; Τι άτυχος που ήσουν.

Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές
στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η
Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια
μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ' το μπαλκόνι.

Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο
βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα.

Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια
κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και
μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια
για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45
λεπτά.

Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ.

Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.

Συμπληρώνω:

Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της
επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του
πνεύματος. Η Ελλάδα του (αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις
γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!)) αθλητισμού, της ευγενούς αμίλλης
και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής
και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου. της μετριοφροσύνης και της
σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.

Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω
κείμενο. Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.

Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε
το....

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας............................

Λες να με σκέφτεται κανείς; Κάτσε να ρωτήσω την Κυρα-Κατίνα...

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Γη. Δυστυχώς όμως δεν είναι το φάντασμα που περιμένουμε να δούμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια όλα εμείς τα αναρχοκομμούνια. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα φαντάσματα το συγκεκριμένο μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Από το να σε φέρει κοντά με τον φίλο σου που είναι Erasmus στην Ολλανδία (γιατί όλοι εκεί επιλέγουν να πάνε) μέχρι και να σε κάνει αγρότη, κυνηγό θυσαυρών ακόμα και ροκ σταρ. Το όνομα του σπέρνει εφιάλτες σε κάθε σκεπτόμενο άτομο...Facebook!
Δεν θεωρώ ότι όποιος έχει facebook δεν είναι σκεπτόμενος. Και εγώ έχω! Και μάλιστα τουλάχιστον μία ώρα της ημέρας θα την αφιερώσω εκεί. Δεν μιλάω όμως για περιπτώσεις που απλά βαριέσαι και μπαίνεις να δεις τι παίζει μέσα. Ούτε για την περίεργη σχέση που έχει ο συγκεκριμένος ιστότοπος με την CIA. Αναφέρομαι σε κλινικές περιπτώσεις ατόμων που κάθε ώρα και κάθε στιγμή σκέφτονται και δρουν μέσω του Facebook.
Το τραγικό βέβαια της υπόθεσης είναι ότι στην πλειοψηφία τους αυτά τα άτομα είναι νέοι σε ηλικία που αντί να βγουν και να ζήσουν την ζωή κλείνονται στη μιζέρια τους ξοδεύοντας τόνους φαιάς ουσίας για πράγματα ανούσια. Κλασική περίπτωση είναι αυτοί που χρησιμοποιούν ανούσια applications (π.χ. σε σκέφτεται; / να σου πω το φλιτζάνι; / ΄σε πόση ώρα θα σου έρθει να χεσεις; κτλ).
Ο κόσμος γύρω μας προχωράει προς στο λάκκο με τα κολοδάχτυλα με τέτοια ταχύτητα που αν είσαι έστω και λίγο ευαίσθητος, παραδίδεις τα όπλα αμαχήτι. Και τότε η Νέα Τάξη Πραγμάτων εμφανίζεται και σου δίνει τη λύση. Το Facebook όπως τα ναρκωτικά και σε μικρότερο βαθμό το αλκοόλ (και από τα 3 έχω εμπειρία)! Δημιουργούν ψευδαισθήσεις γύρω από αυτά που πραγματικά συμβαίνουν και σε κάνουν μαριονέτα νομίζοντας ότι επαναστατείς (κυρίως τα ναρκωτικά)! Το κτήνος που ονομάζεται καπιταλισμός έχει απλώσει τα πλοκάμια του παντού και με το Facebook βρήκε τον τρόπο να ξέρει τα πάντα και να ξεφτιλίζει κάθε έννοια ελευθερίας αφού πλέον ξέρει για σένα τα πάντα. Με ποιο άτομο είσαι ερωτευμένος, τι ιδεολογία έχεις μέχρι και το τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις. Το Matrix από ταινία γίνεται σιγά σιγά πραγματικότητα...

Οι Γερμανοί ξανάρχονται

Δεν ξέρω γιατί αλλά νομίζω ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να ζήσει μια αναταραχή που παρόμοια δεν έχει ζήσει από την "επταετία της επανάστασης" και μετά. Μόνο που τα πράγματα θα είναι πιο μπερδεμένα από ότι ήταν τα επεισόδια της "Λάμψης" καθότι όλοι θα έχουμε μπλέξει τόσο πολύ τα μπούτια μας που ούτε ο καλύτερος ορθοπεδικός δεν θα μπορέσει να τα ξεμπλέξει. Δεν είναι επειδή εμείς το θελήσαμε, άλλοι μας το επέβαλλαν. Από τό 1821 και έπειτα δεν έχει δει μια άσπρη μέρα αυτή η χώρα. Κάθε φορά που προσπαθούμε να πάμε μπροστά θα υπάρχουν άλλοι από πάνω από τα κεφάλια μας που θα μας ρίχνουν σφαλιάρες. Έτσι μετά την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση επήλθε ο εμφύλιος. Ήρθαν οι ρώσοι, γάλλοι και άγγλοι και μας είπαν: "Εμείς σας βοηθήσαμε να απελευθερωθείτε, τώρα θα βάλουμε δικά μας παιδιά να κυβερνήσουν" και η απελευθερωμένη Ελλάδα έγινε προτεκτοράτο και αυτοί που πολέμησαν για να την απελευθερώσουν νεκροί ή στην καλύτερη των περιπτώσεων κρατούμενοι. Ακολουθούν "όμορφα" χρόνια βασιλείας και μεγάλων ιδεών και οδηγούμαστε στην μικρασιατική καταστροφή, μια από τις τραγικότερες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας. Στη συνέχεια μας επισκέπτονται και οι Ιταλοί παρέα με τους Γερμανούς και ένα τεράστιο ξέσπασμα αντίστασης τους δείχνει την εξώπορτα. Και να πάλι οι Άγγλοι που μας λένε: "Μαλάκες σας βοηθήσαμε στηθείτε τώρα!". Και άλλος εμφύλιος με θύματα πάλι αυτούς που πολέμησαν για την ελευθερία οι οποίοι είτε πήγαν διακόπες στο Long Island είτε χρησιμοποιήθηκαν για πειραματόζωα στα napalm των ιμπεριαλιστών Χάνουμε τον εμφύλιο (εμείς τα αναρχοκομμούνια) και μας έρχεται βοήθεια από το Far West. Άλλα δεν περνάνε λίγα χρόνια και έρχονται οι Αμερικάνοι και μας λένε: "Εμείς βοηθήσαμε αφήστε και κανένα στρατιωτικό να κυβερνήσει" (με τη βοήθεια πάντα των τότε πολιτικών και του βασιλιά). "No problem!" απαντάμε εμείς και φτάνουμε στα χρόνια της επανάστασης. Και πάλι από την αρχή. Πολυτεχνείο και πίεση από το λαό για διάλυση της χούντας. Προτού καν προλάβουν να πάρουν δρόμο τα φασιστάκια μπουκάρουν οι Τούρκοι στην Κύπρο και μας φεύγει η μισή μέσα από τα χέρια. Αποχώρηση του ελληνικού κράτους από το ΝΑ ΤΟ με το οποίο δεν χάρηκε τον έρωτα του μαζί του και τα ξαναφτιάχνουν! Για το λαό που τράβηξε ότι τράβηξε ούτε λόγος. Άλλωστε ο Παπαδόπουλος έφτιαχνε δρόμους... Άρτον και θεάματα έλεγαν οι Ρωμαίοι και από ότι φαίνεται δεν έπεσαν και έξω. Και ο λαός σαν ποντίκι πιάστηκε για άλλη μια φορά στην φάκα και τήρησε σιγή ιχθύος όταν έβλεπαν να ξεφτιλίζουν αυτούς που τον αγάπησαν όσο τίποτε άλλο. Και τώρα (που λέει και η τύπισσα με το Calgon)? Τώρα έχουμε τις Βρυξέλλες πάνω από το κεφάλι μας γιατί θέλαμε να μπούμε στην ΕΕ μπας και βγάλουμε κανένα φράγκο. Αλλά μάλλον τα αρχίδια τους πήραμε γιατί βρήκαν ευκαιρία να μας καβαλήσουν πάλι. Οικονομική κρίση και έλλειμμα ποιος θα πληρώσει? Ο λαός βέβαια!!! Άσχετο αν τα ταμεία τα έχουν αδειάσει τα κομματόσκυλα των δύο κομμάτων. Επιτήρηση λοιπόν και δεν μας νοιάζει ποιος θα βγάλει το φίδι από την τρύπα. Πλέον οι Βρυξέλλες αποφασίζουν και ο Γιωργάκης τους φιλάει το βρώμικο από αίμα χέρι. Ο ιμπεριαλισμός στην ειρηνική του μορφή. Ένα παραμύθι που όλο κύκλους κάνει και είναι πιο τραγικό και απ' αυτό που το μολυβένιο στρατιωτάκι πέφτει στη φωτιά μαζί με την αγαπημένη του. Τουλάχιστον εκεί μπορεί να μην υπήρχε ελπίδα αλλά ένας έρωτας έδινε μια ευχάριστη νότα. Εδώ που χρόνος για τέτοια?

Ο φασισμός στη χώρα των θαυμάτων...

Το κείμενο που ακολουθεί το γράφω μέτα από τα συνεχόμενα κρούσματα φασιστικών επιθέσεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, με πιο τραγικό την επίθεση που δέχτηκαν οι μετανάστες στην Σπάρτη από ομάδα εφήβων (από 14 εως 18 χρονών). ΄
Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ότι τα παραπάνω κολόπαιδα θα ήθελαν ένα γερό μάθημα για να στρώσουν και να βάλλουν μυαλό. Άλλα επειδή δεν είμαι της άποψης "η πρώτη σκέψη είναι και οι πιο σωστή" το ανέλυσα λίγο στο μυαλό μου.
Είναι τουλάχιστον για κλάματα το γεγονός αυτό καθ' αυτό. Φανταστείτε ένα πιτσιρικά 14 χρονών να έχει σαν μέντορα του το Χίτλερ και όχι μόνο αυτό αλλά και να πράττει όπως θα έπραττε ένας στρατιώτης των SS! Έχει τύχει να γνωρίσω πολλούς μαθητές που να έχουν τέτοια ιδεολογήματα αλλά πότε δεν έπρατταν αυτά που έλεγαν και τους έβγαινε κυρίως λόγω εφηβικής αντίδρασης και χαζομάρας.
Η ιστορία έχει δείξει ουκ ολίγες φορές ότι σε συνθήκες σαν τις σημερινές στην Ελλάδα οπού υπάρχουν αδιέξοδα δύο είναι η απαντήσεις. Η ριζοσπαστική ταξική αντίδραση και η φασιστική. Όταν δεν υπάρχει η μια κερδίζει έδαφος η άλλη. Τα γεγονότα που γίνονται το τελευταίο διάστημα δείχνουν ότι μάλλον δεν δίνεται διέξοδο από την πρώτη... Βρίσκουν λοιπόν ευκαιρία οι απανταχού Καρατζαφέρηδες, Μιχαλολιάκοι και λοιποί φασιστοσυμμορίτες και απαντούν με λαϊκισμό. Ποιος φταίει που δεν έχεις δουλειά και πεινάς? Ο μετανάστης!Η αριστέρα απαντάει μεν αλλά χωρίς να έχει δώσει απάντηση σε ποιο σημαντικά ερωτήματα (τι πήγατε και κάνατε το '89 οεο?) Και οι αναρχίκοι τη μόνη απάντηση που έχουν να δώσουν την δίνουν παίζοντας ξύλο με τα εκάστοτε φασιστάκια λες και αυτοί φταίνε που οδηγήθηκε η κατάσταση εδώ και απαντάς με αυτόν τον τρόπο πολιτικά. Και ένας καπιταλισμός που κάνει τη δουλειά του πολύ καλά όταν δεν υπάρχει κανείς να τον εμποδίσει. Και ο εκάστοτε Καρατζαφέρης χαμογελάει επειδή έβαλε τα πρόβατα του να κάνουν τη βρόμικη του δουλειά και έβαλε το λιθαράκι του στο κτίσιμο του ολοένα και σκληρότερου σύστήματος.

Υ.Γ. Τα σχόλια μου για τους αναρχικούς δεν αφορούν διάφορα περιστατικά που έγιναν πρόσφατα όπως η επίθεση στην κατάληψη Υφανέτ από παρακρατικούς φασίστες και κρατικούς "προστάτες" του πολίτη. Όταν σου επιτίθονται άλλωστε η πιο λογική απάντηση είναι να επιτεθείς και εσύ...
Υ.Γ. 2 Βάλτε να δείτε μια από αυτές τις μέρες το American History X. Έχει πολλά πράγματα να διδάξει αυτή η ταινία...
Υ.Γ. 3 Καιρό είχα να γράψω βρε!!! :D

Το αίσχος σε όλο του το μεγαλείο

Σήμερα το πρωί ανακάλυψα στο Facebook μια εκπληκτική ομάδα που με άφησε τελείως άφωνο!!! Τα σκυλάκια του ευρωκομμουνισμού βγήκαν παγανιά και αποφάσισαν να εξορμήσουν και εκεί. Μάλλον μόνο εκεί θα μπορούσαν να πράξουν επαναστατικά και να μαζέψουν τα ψηφάκια τους. Η εν λόγω ομάδα λέγεται "εγώ είμαι συνασπισμός και όχι ΣΥΡΙΖΑ". Εγώ σαν αριστερός θεώρησα πρέπον να συνεισφέρω στην όμαδα κράζοντας. Οι εν λόγω κύριοι δεν έχουν ουδεμία σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά τα χρόνια και το χρησιμοποιούν μόνο ως εκλογικό σωσίβιο. Αφού επέλεξαν λοιπόν να κάνουν πόλεμο εκ των έσω θα πρέπει κάποτε και οι υπόλοιπες συνιστώσες, οι ανένταχτοι καθώς και οι υγειής βάση του Συνασπισμού να πάρουν επιτέλους μία θέση. Αν θέλουνε ας μαζέψουνε τα τσιράκια τους και τον κομματικό πατριωτισμό τους και να πάνε με τον Κύρκο μπας και ξεβρωμίσει λίγο ο χώρος.
ΥΓ: η παραπάνω εικόνα έχει αναρτηθεί στην συγκεκριμένη ομάδα

Οικονομική κρίση και κοινωνική αριστερά

Όλοι πλέον ξέρουν ότι ο καπιταλισμός έχει πάψει να είναι το σύστημα που μπορεί να διατηρήσει τις κοινωνικές ισορροπίες. Απανωτές κρίσες της οικονομίας πιέζουν τα κατώτερα στρώματα όλο και περισσότερο. Το λεγόμενο "κράτος δικαίου" έχει γίνει πλέον ανέκδοτο ακόμα και για χώρες όπως η Σουηδία όπου λόγω ιστορικών συνθηκών ο καπιταλισμός μέσω της σοσιαλοδημοκρατίας είχε καταφέρει να αναπτυχθεί σχετικά ανθρώπιστικα. Όσον αφορά την Ελλάδα τα στοιχεία είναι τρομακτικά: Περίπου 650000 άνεργοι, σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, ψάχνουν να βρουν τρόπο να ζήσουν ενώ οι μικρές επιχειρήσεις η μια μετά την άλλη οδηγούνται σε κλείσιμο. Με πραγματικά ποσοστά (υπολογίζοντας ότι οι κοινωνικές ομάδες που απασχολούνται είναι γύρω στα 6000000) μιλάμε για ένα ποσοστό της τάξης του 10%. Η χώρα οδηγείται σε χρεωκοπία και η ΕΕ την έχει εδώ και καιρό υπο επιτήρηση. Πράγμα που σημαίνει ότι η οικονομική μας πολιτική καθορίζεται καθαρά απο τις Βρυξέλλες. Από την άλλη οι μεγάλες επιχειρήσεις βγάζουν κέρδη και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις μεγαλύτερα από αυτα που έβγαζαν πριν την κρίση.
Ακόμα και αν κάποιος το αναλύσει με κοινωνιολογικούς όρους είναι σίγουρο ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα είναι ένα καζάνι που βράζει. Ήδη έχουν αρχίσει τα πρώτα ξεσπάσματα μετά την οικονομική κρίση (Δεκέμβρης, αγροτικές κινητοποιήσει καθώς και οι πρόσφατες κινητοποιήσεις στα λιμάνια) και είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσουν να ξεσπάνε από τη στιγμή που συνεχώς οδηγούμαστε σε όλο και χειρότερες καταστάσεις.
Θα περίμενε κανείς λοιπόν κάτω από συνθήκες κρίσης η αριστερά να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο καθώς έχει ως αυτοσκοπό να δουλεύει για τις ανάγκες του λαού. Αμ δε! Η αριστερά στο σύνολο της ακόμα είναι περιθωριοποιημένη όχι μόνο εκλογικά αλλά και κινηματικά. Το ΚΚΕ αν και έχει ένα δυναμικό αρκετά ισχυρό δεν είναι άξιο να κινήσει καταστάσεις με τις σεχταριστικές του λογικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε περίοδο ψυχανάλυσης και δεν προχωράει λόγω των προστριβών που δημιουργούνται από την κόντρα που έχει η ηγεσία της μεγαλύτερης συνιστώσας του (να γίνω πιο σαφής?) με την βάση του.Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά δεν έχει τα πολιτικά κότσια να ξεφύγει από τον φοιτητοκεντρισμό της. Φτωχή πολιτική ατζέντα που τα μόνα αιτήματα έχει την κατάργηση των ΚΕΣ και την απόσυρση του Νόμου-Πλαισίου. Έτυχε τις προάλλες να διαβάζω προκύρηξη μιας αρκετά πολιτικοποιημένης οργάνωσης στο χώρο της αριστεράς που ενώ μιλούσε για την εξέγερση του Δεκέμβρη έθετε στο τέλος μόνο αιτήματα που αφοράν το χώρο των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Δεν λέω ότι τα παραπάνω αιτήματα δεν είναι δίκαια. Κάθε άλλο!!! Αλλά πιάνουν ένα ελάχιστο ποσοστό του λαού.
Ο κόσμος όπως έγραψα παραπάνω ούτως η άλλως θα ξεσηκωθεί. Το θέμα είναι αν η αριστερά θα συσπειρώσει και θα ενώσει τις διάφορες κοινωνικές ομάδες που πλήτονται ή θα ξεπεραστεί από τον ίδιο το λαό ιστορικά και πολιτικά.

Για άλλη μια φόρα οι καναλάρχες στηρίζουν το δικομματισμό

Καταρχήν θέλω να σημειώσω ότι ελάχιστη σχέση έχω με τις εκλογές. Ο τρόπος που γίνονται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη θυμίζει περισσότερο διαμάχη επιχειρήσεων παρά διαφορετικών πολιτικών ιδεών. Και αυτό είναι δυστυχώς και ένα λάθος που αφορά και την αριστερά όχι γιατί δεν έχει κάτι διαφορετικό να πει αλλά επειδή συνεχίζει να σηκώνει τους ώμους λέγοντας "ποιος είμαι εγώ να το αλλάξω?". Αυτή όμως είναι μία διαφορετικού τύπου κουβέντα η οποία θα με βγάλει εκτός θέματος.
Βλέποντας τηλεόραση αυτό το διάστημα κατάφερα να διαπιστώσω για άλλη μια φορά ότι η δημοκρατία που με τόσο ζήλο μιλάνε οι τηλεκανίβαλοι βρίσκεται σε κρίση. Και πως να μην το διαπιστώσω αυτό όταν για πρώτη φορά βλέπω μια θρασύτατη προσπάθεια των τηλεοπτικών βαρόνων να επιβάλλουν το δικό τους? Χοροπηδάνε σαν τα σκυλιά ντε και καλά να προβάλλουν μόνο αυτό που συμφέρει τα δύο κόμματα εξουσίας (τα μεσημεριανά gossip shows έχουν πάρει τη σκυτάλη για το Λ.Α.Ο.Σ. ). Και αναφέρομαι εννοείται στην απόφαση αυτών των "πολέμαχων" δημοσιογράφων για εκπροσώπηση μόνο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στο debate. Βλέποντας ότι αυτοδύναμη κυβέρνηση δύσκολα θα υπάρξει και για χάρην της εθνικής ενότητας (σας θυμίζει κάτι αυτό?) έχουν βαλθεί να μας παπαριάσουν τον εγκέφαλο με θέσεις των προαναφερθέντων κομμάτων που στην πραγματικότητα δεν έχουν καμμιά διαφορά απολύτως! Και μπορεί τελικά να κατέληξαν στην απόφαση να γίνει debate με όλους τους αρχηγούς των γνωστών τουλάχιστον κομμάτων αλλά και μόνο το γεγονός οτι θα γίνει και debate μόνο με τους δύο αρχηγούς δείχνει το πόσο προσπαθούν τα παιδιά! Μπράβο τους!!! Πραγματικά πολέμαχοι δημοσιογράφοι! Τόσο πολέμαχοι που στις ευρωεκλογές διαφήμιζαν την αποχή (αλήθεια τι όφελος είχε η αποχή για το λαό?), που σε περίοδο οικονομικής κρίσης προβάλλουν "πανδημίες" (αλήθεια εκτός από την κυβέρνηση στις εκλογές αποσύρονται και οι αρρώστιες?) και στην εξέγερση του Δεκέμβρη όσο και στις κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 μιλούσαν για μειοψηφίες.