Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

Το φίδι ποιός θα το αποκεφαλίσει?


Προχθές, μέρα εκλογών, βρέθηκα με τον πατέρα μου σε ένα κοντινό χωριό θέλοντας να του κρατήσω παρέα στα καθήκοντα του ως επόπτης. Κατέβηκα λοιπόν από το αυτοκίνητο να απολαύσω το επαρχιακό αεράκι. Πιο δίπλα μία παρέα από πιτσιρίκια, θα ήταν 11-12 χρονών, έπαιζε στο προαύλιο του σχολείου που είχε γίνει εκλογικό τμήμα. Κάποια στιγμη το ένα απ' αυτά λέει με έκπληξη: "Ήρθε και αυτός από τη Χρυσή Αυγή"! Δεν δίνω πολύ σημασία και συνεχίζω να κάνω αμέριμνος το τσιγάρο μου. Μέσα σε δευτερόλεπτα τα πιτσιρίκια αρχίζουν όλα μαζί να τραγουδούν διασκευές γνωστών χιπ-χοπ ασμάτων τα οποία όμως περιέχουν ευαίσθητους στίχους όπως "αλβανέ να πας στο διάολο" και "ψόφος στους Τούρκους".

Έρχεται αμέσως ο πατέρας μου, μπαίνουμε στο αμάξι και εγώ μέσα σε κατάσταση ψυχολογικής κατάρρευσης του εξιστορώ τι συνέβηκε μόλις. Σημείωση, είχα την τύχη να μεγαλώσω σε οικογένεια με αριστερό παρελθόν και δημοκρατικές ευαισθησίες, παρότι ο πατέρας μου ανήκει σε κόμμα αμφιβάλλου αριστερής αντίληψης. (Όχι το ΠΑΣΟΚ, το άλλο) Ελάχιστες φορές έχω εκφράσει ρατσιστικές απόψεις ακόμα και από τότε που ήρθαν οι Αλβανοί πρόσφυγες και όλος ο κόσμος τους αντιπαθούσε. Για να επιστρέψω λοιπόν σε αυτά που έλεγα μου απαντάει ο πατέρας μου: "και δεν τους είπες τίποτα, δεν τους έδωσες κανά δυο χαστούκια κτλπ". Πράγματι κάποιος έπρεπε να πει σ' αυτά τα πιτσιρίκια να βάλλουν να δούνε Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας για να καταννοήσουν το πως λειτουργεί ο φασισμός. Αλλά αρκεί μόνο αυτό;

Η φασιστική και εθνικιστική ιδεολογία σε όλες τις εξάρσεις της είχε πάντα ρίζες πολύ βαθιές στο σύστημα. Στην Ελλάδα, λόγω της ιστορίας της, με τη μεταπολίτευση άρχιζε να περνάει στο περιθώριο. Ήταν όμως έτσι; Μετά την χούντα αν και στο περιθώριο ο φασισμός έχει αφήσει κάποιες σπίθες αναμμένες. Ακόμα και η παρέμβαση του "εθνάρχη" Καραμανλή για να μετατραπούν οι ποινές των συνταγματαρχών σε ισόβια κάθειρξη αντί της θανατικής καταδίκης δείχνει ανοχή απέναντι στον φασισμό. Μετά από τη χάρη που έλαβε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ιδρύει φυλακισμένος την ΕΠΕΝ (Εθνική Πολιτική Ένωσις) και διορίζει ως αρχηγό της νεολαίας τον τωρινό Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής, Νίκο Μιχαλολιάκο του οποίου τα ηνία αναλαμβάνει στη συνέχεια ο Μάκης Βορίδης, πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ και νυν της ΝΔ. Οι σχέσεις της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας με ακροδεξιές οργανώσεις αλλά και τη σχετική ιδεολογία άρχισαν να διαφαίνονται απο τότε. Στις δεκαετία του '80 ακροδεξιές συμμορίες αναλαμβάνουν καθήκοντα, όπως το σπάσιμο απεργιών και της απαραίτητης βίας που τις συνόδευε. Αποκορύφωμα αυτών αποτελούν οι επιθέσεις ακροδεξιών και μελών της ΟΝΝΕΔ σε καταλήψεις σχολείων το 1990-91 με αποτέλεσμα τη δολοφονία του Τεμπονέρα από τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας Ιωάννη Καλαμπόκα.

Τη δεκαετία που ακολουθεί η ακροδεξιά βρίσκεται και πάλι στο περιθώριο αλλά αποκτά έναν καινούργιο αντίπαλο τους μετανάστες, Γενικά εκείνο το διάστημα αν και υπάρχει μια έξαρση κατά των μεταναστών οι Έλληνες είναι παγιδευμένοι στο δικομματισμό καθώς πολλές φορές η ύπαρξη μεταναστών τους ευννοεί καθώς έβρισκαν φθηνό εργατικό δυναμικό.

Το 2004 η Εθνική Ελλάδας αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης. Η εθνική υπερηφάνια φτάνει στο αποκορύφωμα της καθώς συνοδεύεται και από του Ολυμπιακούς Αγώνες και βοηθάει την Ελλάδα να βγει στο προσκήνιο. Λίγους μήνες μετά η Ελλάδα χάνει από την Αλβανία με 2-1 και οι εδώ πρόσφυγες βγαίνουν να πανηγυρίσουν για την επιτυχία της ομάδας τους. Στη Ζάκυνθο νεαρός μαχαιρώνει θανάσιμα έναν αλβανό και άλλοι δύο εισάγονται στο νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα. Στα αστικά κέντρα ξεσπούν φασαρίες μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων με πολλούς τραυματίες και από τις δύο πλευρές. Κάνει τότε την εμφάνιση της η οργάνωση οπαδών Γαλάζια Στρατιά , η οποία είναι παρακλάδι της Χρυσής Αυγής και αρχίζει να επηρεάζει πλατιά τους λάτρεις του ποδοσφαίρου.

Καταλυτικός στην ακροδεξιά έξαρση από τότε και έπειτα είναι ο ρόλος των ΜΜΕ, οπού προσδίδουν στην ακροδεξιά και κυρίως στο ΛΑΟΣ έναν αέρα lifestyle. Αφιερώματα σε μεσημεριανές εκπομπές στον Καρατζαφέρη ή στο ζευγάρι Άδωνις Γεωργιάδης-Ευγενία Μανωλίδου δίνουν και παίρνουν. Το ΛΑΟΣ από ακροδεξιά καρικατούρα της Νέας Δημοκρατίας γίνεται το κόμμα των επωνύμων και των "καλλιτεχνών". Καταφέρνει να μπει στη βουλή και το 2009 αυξάνει θεαματικά τα ποσοστά του. Συνεργάζεται μετά την είσοδο στο ΔΝΤ με τις φιλομνημονιακές δυνάμεις, ψηφίζοντας το πρώτο μνημόνιο και συμμετέχοντας στην οικουμενική κυβέρνηση Παπαδήμου, χάνει τα ποσοστά του και μένει εκτός βουλής.

Το σύστημα όμως χρειάζεται το ακροδεξιό πρόσημο. Η κυβέρνηση πριν τις εκλογές αναδεικνύει το μεταναστευτικό ως πρωτεύον ζήτημα. Η Χρυσή Αυγή εκτοξεύει τα ποσοστά της από 0,29% σε 6,92%. Η ακροδεξιά πλέον δεν αρκείται μόνο στο λόγο αλλά και στον ακτιβισμό. Και η αλήθεια είναι οτί είναι δυο φορές πιο επικίνδυνη. Που βρίσκει πάτημα λοιπόν η Χρυσή Αυγή;

Η Χρυσή Αυγή δρα εκεί που αδυνατεί να δράσει η αριστερά. Το μεταναστευτικό πρέπει να το παραδεχτούμε όλοι ότι αποτελεί μεγάλο ζήτημα. Τόσα χρόνια αντιμετωπίζαμε το ζήτημα ως ανθρωπιστικό και όχι ως πολιτικό. Το "Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι!" είναι σωστό ως σύνθημα αλλά το να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ακούγοντας μας ο λαός θα στραφεί στην αριστερά είναι γελοίο. Η έξαρση της εγκληματικότητας σε περιοχές που ζει μεγάλος αριθμός μεταναστών είναι πραγματική. Τα δίκτυα παρεμπορίου και ναρκωτικών έχουν πλουτίσει με την κρίση και στην κορυφή αυτών των κυκλωμάτων βρίσκονται ή Έλληνες ή ξένοι δουλέμποροι. Το να απαιτείς αστυνόμευση σε εκείνες τις περιοχές δεν είναι στροφή προς τα δεξία! (αν και σημαντικός παράγοντας είναι και το ποιόν του αστυνομικού σώματος) Τη δουλειά που είναι να κάνει ο αστυνομικός στον Αγ. Παντελεήμονα την κάνει πλέον ο χρυσαυγίτης μαχαιρώνοντας μετανάστες οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό δεν είναι υπαίτιοι για αυτό που γίνεται. Το να κυνηγήσεις την λαθρομετανάστευση απαιτώντας να αποκαλυφθούν τα κυκλώματα σωματεμπορίας σε συνεργασία με τα γειτονικά κράτη και όχι τοποθετώντας νάρκες στα σύνορα για να αποδεκατίζεις οικογένειες προσφύγων επίσης αποτελεί μέγιστο ανθρωπιστικό καθήκον. Το να κλείσεις τις βάσεις του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα δεν αποτελεί απαραίτητα την κάθοδο των Τούρκων στην ελληνική επικράτεια. Η μόνη βοήθεια που προσφέρουν αυτές οι βάσεις είναι η ευκολότερη εξόρμηση των αμερικάνων στη Μέση Ανατολή με αποτέλεσμα την μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών. Αλλά και αυτό να μη είναι εύκολο, λόγο της πολιτικής συγκυρίας, θα πρέπει επιτέλους να καταδικαστεί η συνθήκη του Δουβλίνο ΙΙ. Αν έχει σαν αποτέλεσμα την απεμπλοκή της Ελλάδας από τη συνθήκη του Σένγκεν ας είναι έτσι! Ούτως ή άλλως σε θέματα λαθρομετανάστευσης δεν έχει βοηθήσει και πολύ τα τελευταία χρόνια. Σε λίγο δεν θα έχουμε να φάμε και θα σκεφτόμαστε αν θα ταξιδεύουμε με διαβατήριο ή ταυτότητα; Η αριστερά πρέπει να είναι μία ειλικρίνης δύναμη και να πείσει τον λαό λέγοντας του και τις θυσίες που πρέπει να κάνει. Επιπλέον θα πρέπει να υποστηρίξει και να δημιουργήσει δομές αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης. Την ημέρα των εκλογών η Χρυσή Αυγή έστειλε τα μέλη της να σβήσουν τις πυρκαγιές. Θέλουμε να συνεχίσει η παρακρατική συμμορία να κάνει ανθρωπιστικό-φιλολαϊκό έργο παράλληλα με τις δολοφονικές επιθέσεις; Πέρα από το να διεκδικούμε τη διακυβέρνηση της χώρας είναι απαραίτητο να χτίσουμε και τις λαϊκές δομές που είναι απαραίτητες για να σταθεί μία τέτοια διακυβέρνηση. Ο Τσάβεζ και ο Μοράλες δεν θα άντεχαν για πολύ αν δεν είχαν τη λαϊκή στήριξη. Τέλος, ο κόσμος από ότι καταλάβαμε ήξερε πολύ καλά τι ήταν η Χρυσή Αυγή πριν την ψηφίσει. Αυτή ξέρουνε αυτή εμπιστεύονται και ας είναι νεοναζί. Θα πρέπει όμως να αναδείξουμε και τη Χρυσή Αυγή που δεν ξέρουνε. Πριν κάτι χρόνια πρώην μέλος της Χρυσής Αυγής και ταμίας της, ο Χάρης Κουσουμβρής, αποκάλυψε και με ντοκουμέντα την χρηματοδότηση της οργάνωσης από βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα υπάρχουν έγγραφα τα οποία δείχνουν τον Μιχαλολιάκο και τον Πλέυρη τον πρεσβύτερο σαν πράκτορες τη ΚΥΠ.

Το φίδι έχει ήδη ξετρυπώσει από το αυγό του και η δεξιά πλέον γυρνάει το χρόνο 50-60 χρόνια πίσω. Αν δεν το "σκοτώσουμε" το φίδι είναι ικανό όχι μόνο να έρπεται στην αυλή μας αλλά και να γεννήσει αυγά και τότε θα είμαστε εμείς που θα βρεθούμε στο λάκκο με τα φίδια.

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011

Η συμφωνία της λεβεντιάς

Τα τελευταία δύο χρόνια που έβγαιναν στο προσκήνιο καταστάσεις που ανεδείκνυαν όλο και περισσότερο την κατάντια του Νεοελληνικού δράματος έκαναν την εμφάνιση τους όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες που το δρομολόγιο αντίδραση-κατεστημένο το γεφύρωσαν για να φτάσουν πιο γρήγορα από την μία άκρη στην άλλη. Εν αρχή έρχεται ο Μίκης που με τη σπίθα του έρχεται να σώσει την πατρίδα από την οικονομική και ηθική χρεωκοπία από την οποία μαστίζεται τόσο καιρό. Ακολουθούν οι πρόσφατες δηλώσεις του Σαββόπουλου που έρχονται να μας υπενθυμίσουν την ξεφτίλα ενός ήδη γερασμένου εκδρομέα του '60. Και να μην ξεχνάμε τον Κραουνάκη (ο Καραμανλής είναι ο καλύτερος πολιτικός που γνώρισε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια) ο οποίος έβγαινε στα πρωινάδικα παρέα με τον παναγιώτατο Άνθιμο υποστηρίζοντας με σθένος τα δίκαια αιτήματα των αγανακτισμένων και δηλώνοντας μαζί με τον Άνθιμο ότι θα ξημεροβραδιάζει μαζί τους. Όσο όμως τόλμησε να παρεβρεθεί ο Άνθιμος τόσο ακόμα έμεινε δίπλα στους αγανακτισμένους και ο Κραουνάκης, καθώς τώρα που μάλλον ο Καμίνης θα τους διώξει με το ρόπαλο από την πλατεία συντάγματος δεν θέλει και τόσο να επέμβει μήπως και χάσει την ευκαιρία να παίξει σε κανένα μεγάλο γεγονός του Δήμου Αθηναίων. Στους εν λόγω κυρίους λοιπόν αναφέρεται το παρακάτω άρθρο του Μάνου Στεφανίδη με τίτλο "Η συμφωνία της λεβεντιας;":
Την πολιτική ναϊβιτέ του Διονύση Σαββόπουλου την γνωρίζαμε (όλοι μιλάνε για καιροσκοπισμό). Με αμηχανία- πάντα- παρακολουθούμε την πορεία τους από τα ΜΗΤΣΟΤΑΚ ώς τους ΣΗΜΙΤΙΤΣΕΚ. Δεν περιμέναμε όμως ποτέ ο δικός μας Νιόνιος να περάσει αβρόχοις ποσί και χωρίς καμμιά δήλωση το λιντσάρισμα μερικών νεολαίων από τα "σώματα ασφαλείας", επειδή, λέει, θέλησαν να εκφράσουν τη διαφωνία τους προς ένα γεγονοός, υποτίθεται, απόλυτης συμφωνίας και πανεθνικής συναίνεσης. Αναφέρομαι στη συναυλία για τον εθελοντισμό, όπου ξυλοφορτώθηκαν ευάριθμοι πιτσιρικάδες γιατί προσπάθησαν ν' ανοίξουν ένα πανό αντίθετο προς τη Μεγάλη Ιδέα:
Όταν γύρω σου χορεύουν τρις,
είναι κουτό να 'σαι εθελοντής
ή
Μπετόν, εργολάβοι και αναβολικά
νά τα ιδεώδη τα ολυμπιακά
Εντάξει! Οι πάντες είναι μεθυσμένοι με το ιστορικό αυτό γεγονός. Δεν επιτρέπεται όμως σε κάποιους να διαφωνούν; Δεν φοβίζει τον κ. Σαββόπουλο όλη αυτή η φασίζουσα και δια των σωμάτων ασφαλείας επιβεβλημένη "ομοφωνία"; Εγώ πίστευα ότι στην τέχνη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, επειδή κυριαρχούν η άμιλλα και το ελεύθερο φρόνημα, επιβάλλεται ο διάλογος και είναι ιερή η διαφωνία. Βέβαια θα μου πείτε ότι εδώ παίζονται μέγιστα συμφέροντα. Τον διάλογο ή τις δημοκρατικές διαδικασίες θα κοιτάμε τώρα;
Συμφωνώ για όλους τους άλλους. Μα και για τον Σαββόπουλο; Μήπως πριν τον "Χρονοποιό" - ή μήπως γεφυροποιό;- θα πρέπει να ξαναθυμηθεί τη συμφωνία της λεβεντιάς;
Και κάτι ακόμη. Ακούγεται μετ' επιτάσεως ότι ο Μίκης- ο Μίκης μας- είχε ζητήσει από την Πολιτιστική Ολυμπιάδα ένα αστρονομικό ποσό 4-5 δισεκατομμυρίων (sic!) για την έκδοση και παρουσίαση των συμφωνικών του έργων, των οπερών του κλπ. Αν θυμόμαστε καλά, ο Μίκης πρώτος διαμαρτυρήθηκε λάβρος για το 1 δισ. του Vangelis, πριν ελάχιστους μήνες, και είχε δίκαιο. Τώρα; Επίσης ακούμε ότι βάσει της ανωτέρω συμφωνίας θα παραχωρήσει (ο Μίκης μας!) μια μελωδία του στον Vangelis, ώστε αυτός να την ενορχηστρώσει με το γνωστό διαστημικό ύφος του, και το υβρίδιο αυτό θ' αποτελέσει τον ύμνο του 2004! Κάτι τέτοιο όμως δεν συνιστά τεράστια αντίφαση και τον ορισμό του (μεταμοντέρνου) kitsch; Τέλος, αν ο Μίκης αποσπάσει 4-5 δις, τι θα μείνει για την υπόλοιπη ελληνική μουσική, για την υπόλοιπη ελληνική τέχνη; Αντιλαμβάνομαι τον εγωισμό των καλλιτεχνών αλλά σε τέτοιο βαθμό;
Τι ποσά θα μείνουν για τον Σπύρο Σαμαρά- έχει γράψει άγνωστα αριστουργήματα πλην του "Ολυμπιακού Ύμνου"- για τον Λαμπελέτ, τον Σκαλκώτα, τον Καλομοίρη, τον Κωνσταντινίδη, τους νεότερους; Είναι τελικά η νεοελληνική δημιουργία "ενός μόνου ανδρός αρχή"; Αγαπητέ κ. Θεοδωράκη, πριν το ΚΑΝΤΟ ολύμπικο ΚΑΝΤΕ μας τη χάρη και ξανακούσετε (κι εσείς) τη Συμφωνία της Λεβεντιάς.

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Η πλατεία ήταν γεμάτη...

Τους τελευταίους δύο μήνες φάνηκε με τον πιο δυναμικό τρόπο ότι ο μέσος μικροαστός Έλληνας, εκείνη η τραγική φιγούρα που έτρωγε τα κουκούτσια του συστήματος και έλεγε ευχαριστώ, έχει αρχίσει να ξυπνάει. Το κίνημα των πλατειών ελευθεριακό, αυτοοργανωμένο και αλληλέγγυο (με τις διάφορες παρεκλίσεις του) έθεσε τις βάσεις για τη νέα εποχή στην οποία μπαίνει όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η ανθρωπότητα. Ένα κίνημα που κατάφερα να συσπειρώσει περισσότερο κόσμο απ' ότι κατάφεραν οι απεργίες της ΓΣΕΕ της μίας ημέρας,οι αγωνιστικές πορείες της αριστεράς και του αναρχικού χώρου. Τα αιτήματα του πέραν από "ουτοπιστικά" ήταν και βαθιά πολιτικά. Χαρακτηρίζω την εποχή που μπαίνει σαν νέα καθώς φαίνεται οτί όλο το κατεστημένο ισορροπεί σε ένα λεπτό σχοινί.
Μέχρι στιγμής λοιπόν είχαμε ομάδες ανθρώπων. Αριστεροί, αναρχικοί, ακροδεξιοί, συστημικοί και αυτές οι ομάδες, αποτελούμενες από αυτό που ονομάζουμε εργατική τάξη, ερχόταν σε σύγκρουση μεταξύ τους μην μπορώντας να διανοηθούν ότι η σύγχρονη ελίτ διαγράφοντας κάθε ιδεολογικό στοιχείο που η εργατική τάξη εκπροσωπούσε μαγείρευαν το νέο τους κόσμο. Αυτόν που το χρήμα μπαίνει πάνω από κάθε αρχή της δημοκρατίας και που το μέλλον της ανθρωπότητας παίζεται στο καζίνο, όπως μου αρέσει να αποκαλώ το χρηματιστήριο. Για να το κάνουν αυτό η συνταγή περιείχε ένα συστατικό που όσο και αν έκανε το μείγμα τους δυνατό το έκανε και επικίνδυνο, την παγκοσμιοποίηση. Για να το πλασάρουν αυτό στον κόσμο το διαφήμισαν σαν το τέλος του πολέμου και των εχθροπραξιών, ενώ ταυτόχρονα έκαναν αμέτρητους πολέμους, σαν το τέλος της ιστορίας, λες και η ιστορία τερματίζει ταυτόχρονα με την άνοδο των μετοχών, σαν ένα παραμύθι τέλος πάντων όπου όλος ο πλανήτης θα έχει τη δυνατότητα να ζήσει στον επίγειο παράδεισο. Σε αυτόν τον παράδεισο όπου θα πηγαίνεις στη δουλειά, το μεσημέρι θα τρως με την οικογένεια σου και τα Σαββατοκύριακα θα πηγαίνεις εκδρομή, αυτό που με λίγα λόγια ονομάζουμε μικροαυτισμό (δεν είναι γραμματικό λάθος). Καθώς όμως η παγκοσμιοποίηση όλο και βάθαινε απαιτούσε να γίνουν κάποιες ανωμαλίες στο σύστημα. Οι επιχειρήσεις είχαν όλο τον κόσμο στα πόδια τους. Μπορούσαν να μετακινηθούν σε χώρες με μικρότερο κόστος παραγωγής και καθώς όλο αυτό το παγκόσμιο παζάρι συνεχιζόταν για χρόνια το σύστημα σκόνταψε στα θεμέλια που το ίδιο είχε βάλει. Άπλυστο καθώς ήταν το σύστημα ήθελε να παίξει στο καζίνο για να βγάλει περισσότερα και έχασε. Μία κρίση λοιπόν γεννήθηκε η οποία ήταν χρηματιστηριακή αλλά έβγαλε στο προσκήνιο και την κοινωνική και πολιτική κρίση που προυπήρχε. Τα πράγματα χειροτέρεψαν και το αυτοκίνητο το κατέσχεσε η τράπεζα, από τη δουλεία μας απέλυσαν, λεφτά δεν υπήρχαν για το μεσημεριανό και τα είσιτήρια για να πάμε εκδρομή ανέβηκαν υπερβολικά.
Εδώ λοιπόν φτάνουμε στο σημείο μηδέν. Στο σημείο όπου το κεφάλι μας ταρακουνήθηκε και το όνειρο για δήθεν ευημερία διαλύθηκε. Και μείναμε κλεισμένοι στο καβούκι μας, όπως πάντα ήμασταν, σταματώντας να μιλάμε σοβαρά καθώς μέχρι τότε μας απασχολούσε η show biz, οι μεγάλες εκδηλώσεις της ελίτ, τα ριάλιτι και η εθνικές μας πουτάνες (ας μην θεωρηθεί ύβρις το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο). Όμως όπως στο παραμύθι με τα ρούχα του αυτοκράτορα ένας πιτσιρικάς μας είπε κάτι πολύ απλό το οποίο δεν κατάφερε καμιά "αντισυστημική" πολιτική δύναμη ούτε να ψελίσει. Μιλήστε! Και καταφέραμε να φέρουμε τον κόσμο άνω κάτω. Οι πλατείες γέμισαν με αριστερούς, αναρχικούς, δεξιούς, κεντρώους, διεθνιστές, πατριώτες, τρέντυ, emo, κάγκουρες, παππούδες και νέους οι οποίοι ενώθηκαν κάτω από αυτή την απλή λέξη.
Μπορεί το μεσοπρόθεσμο να πέρασε αλλά το κίνημα είχε τεράστιες νίκες και αυτό θα κάνει να το βάλλει καλά στο μυαλό του κάθε αριστερός και κάθε αναρχικός που κατέχει την μοναδική και οικουμενική αλήθεια. Κατάφερε να αποδείξει ότι η ιστορία δεν τελείωσε, κατάφερε να αποδείξει ότι ο πόλεμος υπάρχει εδώ και χρόνια και πέρα από τις κυβερνήσεις γίνεται καθημερινά σε εμάς. Μπορεί λοιπόν πολλοί να στρέφουν επιδεικτικά το δαχτυλό τους λέγοντας "εμείς τα λέγαμε" ή να παίζουν με τη βία, λες και η βία δεν έρχεται όταν κριθεί απαραίτητο αλλά πρέπει εμείς οπωσδήποτε να την προκαλέσουμε, αλλά ότι δεν έχουμε καταφέρει σε δέκα χρόνια εμείς (γιατί και εγώ μέλος της αριστεράς είμαι) το κατάφερε μία λέξη σε δέκα ώρες.
Όσον αφορά τους απογοητευμένους με την επανάσταση που πήγε διακοπές έτσι όπως πάνε τα πράγματα του χρόνου δεν θα έχει κανένας τη δυνατότητα να πάει διακοπές οπότε ας μην το βάζουν κάτω.
Η επανάσταση των απλών ανθρώπων τώρα άρχισε...

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

Fuckin' Box

Την κοιτάω καθώς στέκεται απέναντι μου και το μόνο συναίσθημα που με κάνει να νιώθω είναι μίσος. Καθαρό, αγνό και αυθεντικό μίσος! Δεν είναι δύσκολη γκόμενα και θα σου αποκαλύψει εύκολα τα μυστικά της μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων. Δυστυχώς στα δίχτυα της έχουμε μπλεχτεί όλοι μας. Και κάθε φορά που επιλέγεις κάτι διαφορετικό απ' αυτήν φτάνεις στο συμπέρασμα ότι είναι ίσως η μεγαλύτερη πουτάνα στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι ψεύτρα και προσπαθεί να σε αποπλανήσει ότι και να σου δείξει. Μπορεί να κρύβει μέσα της όλη την εξαθλίωση της σύγχρονης καθημερινότητας μέσα από αγγελικά πλασμένες εικόνες. Έτσι ένα φασιστοείδες μπορεί να μετατραπεί σε έναν εργατικό και τίμιο οικογενειάρχη με λαμπρή καριέρα ο οποίος το πρωί σχολιάζει την επίσης επιτυχημένη σχέση με την γυναίκα του στα lifestyle παράθυρα και το βράδυ σκαρφίζεται τρόπους να βρίζει μετανάστες και κομμουνιστές με την αρχαιοελληνική του φιλοσοφία στα "σοβαρά" πολιτικά παράθυρα. Είναι το όργανο που διατηρεί άλλωστε αναλλοίωτη τη δημοκρατία μας εδώ και χρόνια. Είναι το όργανο το οποίο είχε αρχίσει να μπαίνει στα σπίτια μας την περιόδο της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης (της νεότερης)! Μήπως είναι υπερήρωας? Μήπως είναι ο Θεός ή ο διάβολος? Μήπως είναι... OFF!

Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Μειώσεις πρωτοχρονιάτικων δώρων ανακοίνωσε ο Αη-Βασίλης

Με μία δήλωση-βόμβα ο Άγιος όλων των παιδιών δήλωσε ότι φέτος η διανομή δώρων θα μειωθεί κατά 50%. Πιο συγκεκριμένα σε πρωινή εκπομπή ο Αη-Βασίλης είπε: "Από το 2009 η S. Clauss Α.Ε. έχει πραγματοποιήσει ζημιές 500 εκ. ευρώ. Φέτος αναγκαστήκαμε να ταΐζουμε τους τάρανδους περσινό γρασίδι ενώ θα χρειαστεί να προχωρήσουμε και σε 20 απολύσεις ξωτικών". Όταν μάλιστα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΝ απάντησε ότι φταίνε τα δάνεια με υψηλό επιτόκιο που έπαιρνε τόσα χρόνια ο Αη-Βασίλης απάντησε "αυτά είναι αριστερίστικοι λαϊκισμοί τόσα χρόνια όλοι μαζί τα φάγαμε" προκαλώντας αντιδράσεις. Σε σχετική ανακοίνωση του το ΠΑΜΕ ξωτικών δήλωσε :"Το χωριό του Αη-Βασίλη τόσα χρόνια ξεζουμίζεται από μεγαλομετόχους της Coca-Cola. Τώρα η εν λόγω εταιρία σε συνεργασία μαζί του φορτώνει τα βάρη στις πλάτες του εργαζόμενου ξωτικού φέρνοντας έναν νέο μεσαίωνα" ενώ ταυτόχρονα κήρυξε και τρίωρη στάση εργασίας για την παραμονή του επόμενου χρόνου. Δρακόντεια πάντως θα είναι τα μέτρα ασφαλείας καθώς οι Σέχτα Επαναστατών προτρέπει όλους τους αγωνιζόμενους να αφήσουν αναμμένα τα τζάκια τους το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Νεοέλληνα άκου

Κρίση. Καπιταλιστική, οικονομική, κοινωνική, πολιτισμικη... Μάλλον γενική! Το βλέπεις εδω και χρόνια μας το ετοίμαζαν. Από το γρήγορο άδειασμα των ταμείων σε off shore επενδύσεις, από τους μετανάστες που "μας κλέβουν τις δουλειές", από το όλο και μεγαλύτερο ποσοστό νέων που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το να έχουν ωραίο αμάξι, χαζή γκόμενα και λεφτά ή από εκείνους τους "αδύναμους" που το μόνο διέξοδο που βρήκαν είναι τα ναρκωτικά ακόμα και από τα είδωλα του Fame Story, τα φρικιά της Αννίτας Πάνια και τη Eurovision. Και εσύ εκεί νεοέλληνα σαν τον κυρ-Παντελή είπες "δε βαριέσαι" και συνέχισες να στηρίζεις τις ελπίδες σου στο εκάστοτε κόμμα εξουσίας. Άλλωστε δεν ήθελε και πολύ κόπο. Μία ψήφος και έτοιμη η θεσούλα στο δημόσιο για εσένα και τους συγγενείς. Σε λυπάμαι... Κοίτα τώρα που έφτασες. Χωρίς ελπίδες και όνειρα καθώς τα ξεπούλησαν σε μία νύχτα. Αργείς όμως να ξυπνήσεις. Πάντα "εντός πλαισίου". Έτσι στο διδάξαν στα σχολεία, έτσι στο διδάσκει το χαζοκούτι, η εκκλησία, το αφεντικό. Πρέπει όμως κάποια στιγμή να ξυπνήσεις. Δεν το βλέπεις? Σε φοβούνται! Το κλομπ του μπάτσου, η πόρτα ασφαλείας στις τράπεζες, η υπόννοια του αφεντικού για απολύσεις κρύβουν πίσω από το σκληρό τους προσωπείο έναν φόβο για σένα. Φοβούνται μήπως και ξυπνήσεις από το λήθαργο γεμάτος ενέργεια, ιδέες και όρεξη για κάτι καλύτερο. Γιατί το ξέρουν ότι αυτό το σύστημα είναι μηχανισμός που όσο καλά και να λειτουργεί δεν μπορεί να στηριχτεί παρα μόνο σε μηχανές. Εσύ όμως δεν είσαι μηχανή... ή μήπως είσαι?

Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010

Γιατί έτσι μας έμαθαν

-Αν αυτή τη στιγμή είσαι αραχτός μπροστά στο χαζοκούτι και βλέπεις σήριαλ όπου τα πάντα είναι ρόδινα εκτός από την προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν είσαι κοπέλα και ψάχνεις έναν άντρα με αμάξι, λεφτά και ακριβά ρούχα είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν είσαι αγόρι και ψάχνεις για αμάξι, λεφτά και ακριβά ρούχα για να ικανοποιήσεις το έτερον σου ήμισυ είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν για την ενημέρωση σου βλέπεις ειδήσεις όπου όλα τα παρουσιάζουν με τον τρόπο που συμφέρει τους από πάνω είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν συνεχίζεις να αναπαράγεις φασιστικές ιδεολογίες είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν κάθε βράδυ προσεύχεσαι στον Θεό για να συγχωρήσει αμαρτίες που την επόμενη μέρα θα ξανακάνεις είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν ψάχνεις δουλειά στην αστυνομία ή στο στρατό γιατί είναι σίγουρα τα λεφτά είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν σιχαίνεσαι το παράξενο, το αλλιώτικο και το περίεργο είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν δουλεύεις για να ζεις και ζεις για να δουλεύεις είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν συνεχίσεις να ψηφίζεις του ίδιους και τους ίδιους για να βρεις δουλειά είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν φιλάς κατουρημένες ποδιές για να περάσεις τα μαθήματα ή να βρεις καλές σημειώσεις είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν δεν φωνάζεις, δεν αηδιάζεις, δε διαμαρτύρεσαι για όλη την αδικία, την μιζέρια και την ψευτιά της κοινωνίας αυτής είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
-Αν κοιτάς μόνο την πάρτη σου είναι γιατί έτσι μας έμαθαν
Ας είναι καλά το γένος Παπανδρέου και Καραμανλή. Ας είναι καλά η Αμερικάνικη Κυβέρνηση και το σχέδιο Τρούμαν.Ας είναι καλά η συνεργασίες της αριστεράς με τη δεξιά. Ας είναι καλά ο Χατζηνικολάου, ο Τράγκας και ο Λιάτσος που τα λένε "έξω απ' τα δόντια". Ας είναι καλά ο δάσκαλος και ο καθηγητής που σου έμαθε ότι το μόνο σημαντικό στη ζωή είναι να είσαι καλός στις υποχρεώσεις σου στο σχολείο ή στη σχολή. Αλλά μήπως είναι καιρός να μάθεις όσα δεν σου έμαθαν?